Przyczyny wojny
Sytuacja polityczna w Helladzie po okresie wojen perskich była nader napięta, tudzież każde nieostrożne i pochopne obsługiwanie któregoś z polis mogło znajdować się pretekstem do rozpoczęcia działań wojennych. Przyczyną wybuchu wojny peloponeskiej był oryginalnie niegroźny spór pośród Korkyrą tudzież Koryntem odnośnie do spraw wewnętrznych (przewrotu demokratycznego) kolonii Korkyry – Epidamnos. Korkyra była zaś kolonią Koryntu, co plus komplikowało sprawę. powinno się zauważyć, iż starożytne kolonie greckie (apoikia) zachowywały pełną autonomię od chwili miasta założycielskiego, owo znaczy metropolii. Korkyra w starciu z silnym na morzu Koryntem nie miała większych szans, w takim razie zwróciła się o wsparcie do Ateńczyków, którzy znęceni zyskaniem do swej arche sojusznika i tak ważnego punktu na szlaku handlowym z Italii do Hellady zdecydowali się na zgoda (433 p.n.e.) oraz wsparcie w wypadku bezpośredniego ataku Koryntu na Korkyrę. według relacji Tukidydesa Ateńczycy nie byli jednomyślni w sprawie udzielenia pomocy Korkyrze i zdawali sobie sprawę z tego, iż przerodzi się owo w wojnę z Koryntem. Na morzu Korynt pokonał siły Korkyrańczyków, lecz do kurs wyspy nie doszło z racji na obecność floty ateńskiej.
Drugim powodem wojny była problem Potidai, doryckiego polis na Półwyspie Chalkidyckim, która była apoikią Koryntu i prowadziła z przedtem ożywione kontakty handlowe, lecz należała do Związku Morskiego pod przewodnictwem Aten. Co roku Korynt przysyłał do Potidai swojego urzędnika, chociaż formalnie nie puder wpływu na politykę polis. Potidajczycy nie wpuścili urzędnika z Metropolii i zażądali zburzenia części murów okalających miasto, na co Potidaia zareagowała występując ze Związku Morskiego (432 p.n.e.). na obiekt Aten było owo powodem do zbrojnej interwencji. Potidaia została oblężona przez flotę ateńską, zaś Korynt wysłał sukurs oblężonemu polis. Zdając sobie sprawę z tego, iż siły Ateńskie przewyższają wbrew owo jego możliwości, Korynt zdecydował się zaprosić o wsparcie Spartę. plus Ateny na terenie całej swej arche zamknęły porty na obiekt statków i towarów z Megary. Pretekstem było naruszanie granicy przez sąsiadujące polis (432 p.n.e.). także Egina uważała, iż Ateny naruszają zagwarantowaną jej neutralność. bo zjazd przedstawicieli symmachii Spartańskiej mógł znajdować się zwołany tylko przez Spartan, Korynt różnorakimi naciskami dyplomatycznymi zdołał wprawić do spotkania i rozmowy wspólnego frontu wobec poczynań Aten. pod wpływem sojuszników Sparta oraz cała symmachia uznały, iż Ateny złamały mir z 446 p.n.e.
Sparta postawiła Atenom warunki:
- wygnanie Alkmeonidów (po matce z tego rodu pochodził Perykles)
- ustąpienie z Potidai
- uszanowanie neutralności Eginy
- udostępnienie rynków na obiekt Megary
- rozwiązanie Związku Morskiego
Ateny nie zgodziły się na ultimatum, wobec czego rozpoczęła się wojna.